Eergisteren heb ik mijn autootje eens flink van binnen en buiten LATEN wassen en wat denk je dat we nu hebben hier??

Dit is niet leuk, niet grappig en vooral zeer slecht getimed van moeder natuur…
Potverdrie.. Ik kon vanmorgen vanaf ons bergje Playa Paraiso, Playa de las Americas en Los Cristianos niet zien liggen!!!!
Heeeeeel mijn autootje weer onder het zand!

Afgelopen donderdag was het de 40ste verjaardag van onze goede vriendin Charlotte (Charlie) Munro. Uiteraard wilde Charlie dit wel een beetje fatsoenlijk vieren en met 2 hele jonge kindjes is er maar weinig tijd voor mama persoonlijk, dus het moest toch echt iets heftigs en spectaculairs worden. Of ik zin had om mee te gaan Jet-skieën… Nou dat heb ik nog nooit gedaan en je moet alles een keer proberen in het leven… Onze goede vriendin Miranda uit Vught was er bij toen Charlie het aan me vroeg en die had er ook wel zin in, dus de afspraak was snel gemaakt: wij gaan met zijn drieën (alleen de meiden dus) lekker jet-skieën.

De volgende stap was: waar, wanneer en hoe lang.. In eerste instantie had Charlie bedacht om 3 uur te gaan Jet-skieën, maar dat was toch wel enorm aan de prijzige kant. Er zijn keuzes voor 2 uur, 3 uur, een uurtje, vanaf Puerto Colon, La Galletas, Los Gigantes… alles is zo’n beetje mogelijk. De keus viel op een Jet-Ski safari van een uur vanuit de haven van Los Gigantes. En de dag: zaterdagmorgen om 12:00 uur.

Die zaterdagmorgen al vroeg uit de veren. Mama zich in de shorty van papa gewurmd om te kijken of dat zou passen. De lichaamsbouw van papa is toch ietsje anders dan die van mama, maar alles wat ik in de lengte overhield kon ik weer goed gebruiken in de breedte, dus dat paste prima! Op naar Miranda om ze op te halen, daarna door naar Villa Munro om “ze femilie Munro” op te halen en off we went to the harbor of Los Gigantes. We waren veel te vroeg dus na een lekker bak koffie mochten we ons dan ein-de-lijk melden..

Na het omkleden een korte briefing van wat er allemaal ging gebeuren en toen was het zover: voor Miranda en ik het eerste contact met een Jet-Ski.. (Zo’n ding vaart op zijn gemak 70 km per uur.. das behoorlijk hard kan ik je vertellen) Voor Charlie was het niet de eerste keer dus terwijl mama lag te klooien in het midden van de haven om dat ding op één plek te houden lag zij relaxed te wachten tot de anderen ook zover waren (bij ons groepje had zich ook nog een man aangemeld). De bedoeling was dat we achter een boot aan zouden varen en die beste man zou ons naar mooie plekjes brengen en ook het tempo aangeven… We kabbelen rustig de haven uit…

Daarna buiten de haven moesten we 2 aan 2 achter hem gaan varen met een afstand van 50 meter er tussen. Dat was even wennen, wie waar, hoe zijn wilde armbewegingen te “lezen” en hoeveel afstand is in godsnaam 50 meter??
Toen we uiteindelijk naar volle tevredenheid van de beste man opgesteld lagen trok hij het gas van zijn boot open…….

HELP!

Zooooo, dat ging behoorlijk hard en Jeetje wat is dat wennen zeg! Gewoon rechtdoor sturen is er dus echt niet bij. Je moet constant corrigeren en je hebt voortdurend het idee dat dit je laatste golf was voordat je een harde plons gaat maken in zee… Dat gebeurt niet! Maar dat gevoel is wel heeel duidelijk aanwezig! Ook Miranda moest wennen en wij lagen dan ook gauw een beetje achter. Na een tijdje ging hij (gelukkig) stil liggen in een baai en konden Miranda en ik onze verkrampte armen wat rust geven….

Na weer een tijdje te hebben gevaren was het tijd voor het “freestyle gedeelte”. De bedoeling is dan dat je zo kort mogelijk achter de boot gaat “free-stylen” en dat die gast in de boot dan mooie foto’s van je kan maken die je uiteindelijk natuurlijk voor te veel geld kunt kopen. (dat hebben we ook gedaan hoor!) Nou valt er nog maar weinig te freestylen met zo’n apparaat als je daar al welgeteld 30 minuten op hebt gezeten maar Miranda en ik hebben ons best gedaan. Charlie wist natuurlijk wel hoe ze dat moest doen en van haar zijn er dan ook echt heel mooie spectaculaire foto’s.  Op de terugweg ging het voor Mama allemaal te hard en moest ze wat inhouden, maar iedereen is weer heelhuids in de haven terecht gekomen en geloof me: Een uurtje is echt lang zat! We hebben nu nog allemaal pijn in de armpjes!!

Onze dochter zit tegenwoordig op paardrijden en dat gaat eigenlijk heel erg goed. Elke vrijdagmiddag gaan de beide dames (Renée en beste vriendin Jade) naar paardrijles. De eerste keer was natuurlijk allemaal eng maar ze zijn nu na zo’n 2 maanden al zover dat ze kunnen galopperen met een paard en dat ze de onwillige manegepaarden al behoorlijk goed onder controle hebben. Uiteraard moest er ook een paardrijoutfit worden aangeschaft en met wat gulle giften her en der en wat aankopen bij Decathlon zijn beide dames geheel gekleed en zien ze er bijzonder leuk uit op een paard!

Vandaag rond een uur of 2 was ik even met mijn man aan het babbelen op MSN en hij schreef dat er iets geks was met onze kleine Bo.. Voor degene die niet weten wie of wat Bo is: dat is ons jongste hondje. Het is het hondje wat we nog niet hebben laten “helpen” door de dierenarts omdat ze totaal, maar dan ook totaal, niet geliefd was door de aanwezige mannelijke hondenpopulatie in Taucho. Een paar maandjes geleden was ze wel loops en een paar uurtjes verdwenen maar omdat het een “muurbloempje” is maakten we ons daar niet al teveel zorgen over. In de laatste weken was ons ook niets opgevallen aan Bo, business as usual… Tot vanmiddag dan…

Na de mededeling op MSN dat er iets geks was met Bo kreeg ik een telefoontje: “we hebben een puppy”…. COMO? QUE?? Maar.. maar… er was niks aan haar te zien??? Hoe kan dat nou?? Tja als het er maar eentje is zal ze ook niet zo dik worden waarschijnlijk..  (tenminste, tot nu toe is het er nog maar 1 wie weet wat er in de komende uren nog gaat gebeuren!) Dusssssss, het is weer puppytijd! Wel leuk… zooo schattig…. maar als dit allemaal weer voorbij is gaat ons “muurbloempje” toch ook even een bezoekje brengen aan de dierenarts!

Goedenavond allemaal,

Met trots mag ik u presenteren onze nieuwe ADSL verbinding vanuit huis! Vaste volgers snappen wat een geweldig nieuws dit wel niet is. Sinds een krappe maand was het voor ons mogelijk om los van Movistar (oude Telefonica, wat op zijn zachts gezegd een ballenbedrijf is) een ADSL aansluiting aan te schaffen. Zo gezegd zo gedaan en na een halve middag de bijgeleverde handleiding in het spaans te hebben bestudeerd kunnen we nu dan toch zeggen dat we zelfs in Taucho nu connectie hebben met de rest van de wereld! De fles champagne ligt al te chillen in de ijskast en het is vechten om de, nu toch wel duidelijk verouderde, pc.
Volgende stap is dan ook het vergelijken (op internet uiteraard) en uiteindelijk aanschaffen van een nieuw exemplaar wat wel past bij het jaar 2012.

Dat betekent dat we nu ook meer tijd hebben voor het weer volop bij houden van de weblog. Voor het veranderen van de (door ons niet gekozen) layout van het moment en uit te vogelen hoe het nu na de migratie van web-log naar weblog allemaal precies werkt. Het schrijven en plaatsen van nieuwe stukjes hebben we denk ik al onder de knie. Nu al het andere nog wat men met zo’n weblog wel niet zou moeten kunnen doen!

Dus, beloofd is beloofd! Binnenkort een aantal updates over het afgelopen jaar.

Dit is een test! na ruim 3 maanden niet fatsoenlijk op de web-log te kunnen omdat het weblog zonder streepje is geworden, is ook de hele admin achter de weblog veranderd!! Ik moet het allemaal nog even uitzoeken hoe het allemaal werkt, dus in eerste instantie zullen er vele testjes komen en zal de verdwenen lay out weer opnieuw moeten worden ingevoerd. Dat zal betekenen dat de weblog er qua lay-out nog wel eens anders uit kan zien de komende tijd. heb nog even geduld, het gaat allemaal goed komen………………………. hoop ik.

In het eerste weekend van Augustus zijn de feesten van Playa San Juan en daar zijn we met de bezoekende families naar toe geweest.

Het afsluitende vuurwerk was heel erg spectaculair!!  Kijk zelf maar!

vuurwerk playa san Juan 2011

Deze foto behoeft verder geen toelichting denk ik…

Renxe9e is weer met prachtige cijfers over naar de volgende klas! Ze heeft maar liefst 2 notables (rondom de en de rest allemaal sobre salientes (het hoogste wat gescoord kan worden). Nu gaat ze naar de zesde klas alweer…. Jahaaa, tijd vliegt……

We zijn al weer een tijdje buiten beeld geweest. Onze excuses. het heeft te maken met het feit dat we thuis een zeer onstabiele internet connectie hebben en dat er overdag op het werk geen tijd meer is om even tussendoor aan de weblog te klungelen. Dat betekent niet dat we er niet mee door gaan!! Ik zal proberen om de niet geplaatste, maar in gedachten wel geschreven berichtjes nog te plaatsen. Dus geen zorgen! Het gaat hartstikke goed met ons alleen laat internet ons af en toe (zeg maar gewoon vaak!) in de steek. Groetjes vanuit een bewolkt en voor de tijd ietwat frissig Tenerife.